دل نوشته های هدهد سرگشته

http://hodhod14.parsiblog.com/

اللهم اني اسئلک و اتوجه اليک بنبيک نبي الرحمه محمد صلي الله عليه وآله

يا ابالقاسم يا رسول الله يا امام الرحمه يا سيدنا و مولانا

انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الي الله و قدمناک بين يدي حاجاتنا

يا وجيها عند الله **** اشفع لنا عندالله

اين تطابق ، در سالي که به نام اتحاد ملي و انسجام اسلامي نام گذاري شده است معناي ديگري را در اذهان تداعي مي نمايد، و در واقع اين روز را جلوه اين سال در قالبي کوچکتر مي سازد ، چراکه از طرفي روز جمهوري اسلامي يادآور اتحاد ملي مردم ايران در 28 سال پيش و رأي اکثريت قريب به اتفاق آنان به داشتن حکومتي بر مبناي مردم سالاري ديني است که در واقع تجلي اراده ملي و قدرت الهي بود. و از طرف ديگر انسجام اسلامي در واقع همان هدف نام گذاري هفته وحدت و ضرورت اصلي جهان اسلام در اين مقطع زماني است ، در جهان امروزي که يکي از ابزارهاي دشمنان دين ، بر هم زدن اتحاد از راه رخنه در اعتقادات و دامن زدن بر اختلافات فرقه اي است لزوم حفظ انسجام و داشتن وحدت در جامعه اسلامي به مانند اتحاد اعضاي يک خانواده -که شايد روابطشان مملو از تفاوت نظر و اختلاف سليقه باشد - در برابر يک دشمن خارجي است.

بنابراين ، تقارن مناسبات اين روز را در اين سال به فال نيک گرفته و اميدوارم که ان شاءالله اتحاد ملي و انسجام اسلامي مان ، سبب نابودي هرچه زودتر دشمنان دين و ملت و تعجيل در فرج آخرين منجي بشريت گردد.

  مبارک باد فرا رسيدن عيد ولايت بر تمام عاشقان ، هر چند عيدمان زماني است که آن يگانه تک سوار عشق بانگ انا المهدي سر برآورد و آن خورشيد عالم تاب با طلوعش به صفحه تارزندگي مان گرما و روشنايي بخشد ، پس فرياد سر مي دهيم:

أين صاحب يوم الفتح و ناشر راية الهدي

أين المضطر الذي يجاب اذا دعي

أين الطالب بدم المقتول بکربلا

آقا جان به حق مادرت زهرا، ديگر بيا...

يکي از چيزهايي که ما را آماده مي کند که فيض بگيريم صفات عاليه است. آدم حسود و بخيل و تنگ نظر در بارگاه خداوند و ائمه اطهار خريدار ندارد.

اگر شيخ حسنعلي و آيت الله بهاالديني صاحب کرامت شده اند و به جاه هاي عالي رسيده اند از همين صفات عاليه است.

از بيانات استاد فاطمي نيا                                   

مي زند آتش به قلبم سوز داغ عسکري           گيرد امشب اشک من هردم سراغ عسکري

شد به سن کودکي فرزند دلبندش يتيم            گشت دُرِ اشک مهدي چلچراغ عسکري

در دل صحراي غمها و به دشت سرخ عشق      لاله سان شد قلب ما خونين ز داغ عسکري

************

تسليت باد بر عاشقان غم از دست دادن يازدهمين نور هستي بخش عالم امکان، ولي اين درد فراتر از اين حرفها است ، شيعه مصيبتي بزرگتر دارد:

چون امام عسکري چشم از جهان پوشيد ورفت        مهدي اوهم زچشم ما نهان گرديدورفت

جان آن از سوز زهروجان اين از داغ سوخت            هريکي با آتش دل چهره برتابيد و رفت

اللهم عجل فرج مولانا صاحب الزمان^(عج)

که با استقبال زياد دوستان مواجه شد، بنابراين تصميم گرفتم به عنوان اولين مطلب وبلاگ اين بحث را مطرح کنم.

بحث ازدواج صحبت شيريني است که پس از ذکر آن در بين جوانان به خوبي مشهود است که آب از لبانشان آويزان مي شود و به قول معروف قند توي دلشان آب مي شود (حالا انگار چه خبره!!؟؟)

توي خيلي از جمع هاي دانشجويي خصوصا" اگه از نوع خوابگاهي باشه خيلي وقتها ،ته حرفها مي رسه به ازدواج ...،(البته اين رو هم بگم بنده با مشاهدات عيني خودم در عناصر ذکور دانشجو اين مطلب را ذکر نموده ام)

قديمها، که دانشگاه رفتن رسم نبوده و چشم وهم چشميها باعث نمي شده که بزرگترين فشار روحي زندگي پشت دروازه هاي دانشگاه و در رويارويي با هيولاي کنکور به جوونها وارد بشه ، خيلي از پسرها بعد از گذراندن دوره متوسطه به خدمت سربازي رفته و بعد هم براي خودشان کاري دست وپا کرده و تشکيل زندگي مي دادند ، اما حالا ... ، يک جوان براي وارد شدن در جامعه مجبور است مراحل فوق را حداقل 2 يا 4 سال ديرتر طي کند ، چرا که اگر خوشبينانه بنگريم بعد از شکاندن شاخ غول کنکور (البته اگه همون سال اول قبول بشه و انگ پشت کنکوري بودن بهش نچسبه) و گذراندن دوره دانشگاه، آن هم در مقابله با اساتيد و درس و کوئيز و ... تازه بايد آماده رفتن به خدمت بشه .

و خدا آن روز را نياورد که اين جوان در اين گيرودار ،دل بر سر دلدادگي بنهد و طريق پر فراز و نشيب عشق و عاشقي در پيش گيرد ، که آن هنگام بايد فرياد برآورد که وامصيبتا...

و از سوي ديگر ناديده انگاشتن اين نياز (نياز عاطفي ، جسمي ، روحي و ...) به ازدواج مشکلات زيادي را به دنبال خواهد داشت . اگر عمري باقي باشه در زمينه محاسن ازدواج و معايب توجه ننمودن به اين نياز در آینده صحبت می کنم.

گويند آنچه از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند؛

وبلاگي که ملاحظه مي نمائيد به اين نيت راه اندازي شده است که منعکس کننده حرفها و دردهاي يک جوان ايراني باشه که شايد به نوعي مرحمي باشه به زخم هاي اونهايي که اين دردها را حس مي کنند و شايد هم در نگاهي خوشبينانه بتونه دردي رو دوا کنه ...